Maar als ik de discussie over OOR lees, vind ik het toch dubbelzinnig. Hier in België is Radio 1, de serieuze nieuwszender met serieuze muziek, onlangs vernieuwd. Massa’s kritiek, ook ik vind het niet meer interessant. Maar wat blijkt: het marktaandeel en de luistercijfers stijgen licht. Toen Theo hier schreef dat OOR net het beste scoort in 10 jaar tijd denk ik dat wij verdedigaars van de echte alternatieven moeten beseffen dat het overgrote deel van de mensen die voor ons commerciële troep lijkende dingen echt geweldig vinden. Commercialisering bepaalt de smaak van mensen, maar als mensen iets echt niet goed vinden, kopen ze het ook niet. Het is een wisselwerking. Als OOR met het behandelen van commerciële muziek een groter doelpubliek bereikt zonder morele grenzen te overschrijden (cfr. programma’s waar mensen naar kijken maar die inhoudelijk écht wel té pervers voor woorden zijn) vind ik daar niets mis mee. Meer zelfs: voor een blad dat inkomsten moet genereren om te overleven, vind ik het logisch.

Noot: dit wil uiteraard niet zeggen dat er geen nood is aan alternatieven als CC en anderen, want dat is er zeker wel! Ik ben enkel niet zo’n type dat iedere commercialisering per definitie zal afbreken. De quote van Lenny over The Edge vind ik eerlijk gezegd wat onzinnig: The Edge is een prima gitarist die heus wel wat kan tokkelen en U2 maakt fantastische commerciële poprocksongs. De meeste mensen die ik ons volledig CC-geïnspireerde radioprogramma laat horen zeggen: “wat is dat voor een lawaai”. Goed en noodzakelijk dat het er is, maar we mogen het ook niet overschatten.

Door de grote verhuizing kan ik je mail adres niet vinden voor de flyer van mijn nieuwe voorstelling. Princess Salome. Wil je mij even terug mailen. Of kijk voor plaats en tijd op mijn blog. Hoop je weer eens te zien.

liefs lobke

totally agree. but I thinks it’s not OOR to blame. webzines like KindaMuzik should embrace this new culture instead of doing everything to be, feel and look like mainstream popmedia. if the more or less underground media will not recognize you, the mainstream won’t notice you either.

I think it’s true that different publications target different listeners.
Yet I also think that the industry is changing at light speed, similar to the passing of an epoch. Time will tell what mammals remain when the great lizards are gone. But I imagine that the lizards are going.

That said, I accept that not everyone is at the same place about where the music is heading, and I don’t begrudge anyone their freedom of speech to seek to promote their own vision of music. My vision is that the sharing culture is not one of the artiste’ and select few, but a way to a new way of doing things to embrace large masses of people. But time will tell far better than visions and notions.

leuk dat je je eigen focus kiest. dat is toch het beste, daar kun je het meeste mee bereiken. internet is een dankbaar medium vind ik: wat je erin stopt, krijg je er ook weer uit.

Media Me gaat nog alle kanten uit. ook qua muziek. ook mijn KlankBeelden. ben erg geïnspireerd. er komt iets. waar ik voornamelijk naar op zoek wil is mijn Europese kant. mijn oorsprong ligt in de jazz. zwarte muziek. maar Bach is er via mijn vader (klassiek kerkorganist) ook met een flinke mate ingebracht. dus het zit er allemaal in.

mijn ‘missie’ is om de publieke omroep kennis te laten nemen van de mogelijkheden via Creative Commons en de remix cultuur in Nederland te activeren. neem het publiek niets af maar geef hen exact hetzelfde terug. dat kan met CC.

ik ben nu aan mijn tweede grote project voor de publieke omroep bezig onder een CC licentie: Media Me. Flick Radio van vorig jaar was de eerste. is ingestuurd voor de IDFA (draait al op haar website), maar IDFA buigt zich over het ‘probleem’ dat Flick Radio eigenlijk al een release op internet heeft gehad (IDFA wil releasen als eerste). ik hoop natuurlijk dat ‘ie op de IDFA komt. en Media Me ook. niet echt pop cultuur misschien in de traditionele zin. maar dit is mijn ding.