Op dit moment ben ik bezig met het akkoord uit Le Sacre du Printemps van Igor Stravinsky in een stuk van mijzelf.
Stravinsky had er heel lang aan gewerkt. Een stuk vol vernieuwende muzikale concepten. Vooral door wat we in de muziek dissonanten noemen. Dissonanten die maar blijven aanhouden. Minutenlang. Een opgebouwde spanning die behouden blijft tot aan het eind. Het tart de luisteraar enorm. En al helemaal voor die tijd.
Maar goed, die spanning dus. Pas in de laatste maat lost Stravinsky de spanning melodisch en harmonisch op. Dit harmonische spel tussen spanning en oplossing is wat we muziek noemen.
(naar aanleiding van de WOW, eens per 2 weken, van Karin)

16/01/2010 @ 2:42 pm
Mijn favoriete componist en muziekwerk.
Tandenknarsend goed…
20/01/2010 @ 1:08 pm
Wat Stravinsky betreft ben ik echt een onwetende, maar ik vind het prachtig te lezen dat mensen helemaal happy worden van muziek. Dat gevoel ken ik namelijk ook!
20/01/2010 @ 3:39 pm
@Nien: het is mijn vak, ik ben muziek componist