mijn flirt met pop en woorden

Vandaag filmde Henk Jan Winkeldermaat mij terwijl ik muziek maakte op gitaar en laptop. Henk Jan zei nog: “het is al bijna Flick Radio zo”. Waarschijnlijk omdat ik improviseerde met stukjes tekst uit mijn creativiteit-serie.

Teksten die een boodschap uitdragen zonder te zingen. Zonder dat het een hoorspel wordt.

Ik vertelde Henk Jan in de keuken dat ik op het moment heel graag in het schemergebied tussen popmuziek en de pure voordracht van het vertellen van verhalen vertoef. #wathebjegevonden

Een poplied vertelt een verhaal. En kent een vaste structuur. Waar overigens niets mis mee is. Maar waarom zou je niet gewoon na 2 maal refrein een andere muzikale kant op gaan?

Je kunt een verhaal ook mooi en rustig vertellen. Zonder opsmuk, zonder muziek. Maar waarom zou je niet een paar woorden uit het verhaal herhalen? Of het geheel door de computer halen?

Ik hou van beiden uitersten maar geniet op dit moment als maker het meest van het schemergebied. Flirtend met pop, flirtend met woorden, flirtend met timing in de opwinding van klanken.