Waar de grens ligt tussen muziek en geluid is een lastige.
Als je inzoomt op geluid dan zie je golfvormen, met pieken en dalen. Je kunt er dynamiek en spanning in zien. Dus eigenlijk is zo’n golfvorm een mini compositie. En zou je met software 1 zo’n korte toon enorm gaan verlengen (timestretchen) dan zal rustgevende ambient-muziek het resultaat zijn.
Aaron Ximm, de Quiet American, is naar mijn idee een kunstenaar op dit kruisgebied. Soms neemt ‘ie de opnames die hij ergens op locatie gemaakt heeft puur en soms verbuigt hij ze. Gewoon omdat hij dat wil, vanwege de klank. Eigenlijk is er geen naam voor wat hij doet. Met het verwoorden ervan worstelt hij zelf ook:
So which role? Which label? I remain conflicted.
De oplossing? Zwijgen, ogen dicht en luisteren.
Woorden schieten te kort.
