Het buizenrandje van Eels in Paradiso

Samen met Ernst Overbosch en Colin de Vries heb ik gisteravond een op-en-neertje Amsterdam gedaan. Op bezoek bij Paradiso vanwege de band Eels.

We waren wat laat dus besloten we het 1e balkon te proberen. Normaliter sta ik in de zaal. Of op het podium, hoewel dat alweer umm 15 jaar geleden voor het laatst was. Bij een uitverkocht Paradiso is het op de 1e niet te harden zo heet. Dat blijkt. Een airco zou geen slechte actie zijn, ook al gaat de drankomzet misschien iets omlaag.

Maar goeds, hoe was Eels? Erg goed! Eels heeft de goeie liedjes, de ronkende gitaarsounds en de rauwe stem van E. En zo te horen ging de zangmicrofoon door een buizenversterker want er zat een lekker zoetgevooisd randje op de zang. Het normaliter hard digitale geluid was gisteravond afwezig. De Rock und Roll rolde zo letterlijk uit de speakers.

Vanavond staan ze er weer. Twee maal Paradiso uitverkopen. Omdat het kan. Als je gewoon je ding doet. Met of zonder baard.

reageer →

Live Looping aan de Raaphorstlaan

Gisteren was ik bij muzikant en muziekcontrolerhacker Steven Kruyswijk op bezoek. Hij woont aan de Raaphorstlaan notabene!! Op 24 september spelen we samen op Freelance Factory Utrecht en de Creatief/Ondernemend Borrel. Terwijl de koffie liep speelde Steven een stukkie op zijn Hammond:

Steven Hammond (mp3)

Ik stelde voor “eigenlijk moeten we die hele studio van jou voor de borrel naar Utrecht verhuizen”. Dat dit hem niet gaat worden, snapt iedereen.

Mijn meegebrachte Levende Klankbeelden 2.0 Set bestond uit een gitaar, een interface, een WahWah pedaal en een MacBook Pro. Met dat spul kan ik gitaar opnemen en het laten loopen zodat ik er ook nog andere dingen bij kan spelen. Ik kan ook stukken gesproken woord instarten als sample en live met de audio gaan kleien. Misschien dat Steven er precies zo’n set naast zet maar dan met live drums en piano die hij erbij speelt. Zoiets. We zoeken nog een beetje naar het format. Het doel is improviseren nieuwe stijl zeg maar.

Kom dat zien komt dat zien op de Freelance Factory Utrecht en de Creatief/Ondernemend Borrel!

reageer →

Gamemuziek: de speler maakt zelf de soundtrack

Het is een beperking dat ik geen gamer ben. Hoewel door de jaren heen heel veel mensen me verteld hebben dat te gaan doen, gamemuziek maken. Allemaal zeiden ze dat ik daar geschikt voor ben. Echt, bij een verzoek bleef het niet, het ging bijna om smeken. Ze wilden zo graag dat ik dat ging doen. Maar ik miste de klik.

Pas vandaag viel het kwartje, dankzij een tweet van MauritsJF:

Weet dat je niet gamed maar luister hier eens. Had van jou kunnen zijn ;-)

Hij wees me op Red Dead Redemption, een game met duidelijke spaghetti western invloeden. Een man springt op een paard en ineens klinkt een basgitaar. En bij melancholische scene’s klinkt de harmonica. Soms komt er een twangy gitaartje bij. Het tempo ligt op 130 beats per minute. En als toonsoort is A mineur gekozen. De speler van het spel maakt op die manier interactief zijn eigen soundtrack, zonder dat ‘ie het zelf in de gaten heeft. Het spel moet immers gewonnen worden.

Bij mij is nu het kwartje wel echt gevallen: dit is GAAF!