Vorig jaar zat ik bij de presentatie van de documentaire OPEN. In de hoofdrol. Er waren wetenschappers en mensen uit de farmaceutische industrie bij aanwezig. Gesprekken met mijn vrienden waren op video vastgelegd. Bijvoorbeeld met Roel1943.

Voor de wetenschappers was het een verrassing om te zien dat iemand van die leeftijd en met die achtergrond wist wat Creative Commons was en actief bezig was met het concept copyright en open content. Vriend Akbar nipte aan een glas wijn en aaide zijn baard. Grijnzend.

Het is schandalig.

Dat mensen zo kortzichtig denken.

Dat je als wetenschapper over zo weinig mensenkennis blijkt te beschikken.

Alsof iemand in de Schilderswijk van Den Haag geen poëzie zou lezen.

Of iemand die van voetbal houdt geen Zen boeddhist kan zijn.

Dat een man met een baard vast een zwever zal zijn.

Fuck dat!

Mensen laten zich niet indelen in hokjes, punt.

Marjolijn Ruyg, Eveline van Dijck en Rosemarie Kraanen hebben mij een poos geleden gevolgd bij mijn zoektocht naar de bruikbaarheid van open source software voor muziek. OPEN, een documentaire productie van HUMAN, Publieke Omroep. De video hierboven geeft een indruk van de presentatie die Marjolijn Ruyg hield op 5 januari voor een kleine groep betrokkenen in het gebouw Human.nl aan de Weteringschans in Amsterdam.

Voor meer informatie over die avond en het project: OPEN bijeenkomst op de Schans.

Tegenwoordig kun overal je kantoor hebben. Vroeger niet. Vanwege die fax. Vanwege die telefoon. Vanwege de post. Vanwege alles eigenlijk.

Wat heb je tegenwoordig nodig? Een kleine laptop en/of een moderne telefoon met internet erop.

Op kantoor kun je mensen ontvangen. Maar dat kun je op het terras ook. En is nog gezelliger ook.

Zo werkt onze Nachburgemeester, Rene Bom. Overdag heeft ‘ie altijd zijn MacBook bij zich. En dankzij de WIFI van de grote markt kan hij zo zijn weblog updaten.

Noem het vrijheid. Ongekende vrijheid.

Update: ik was wel ff vergeten wat je in de winter doet, zonder terrassen en met de kou op straat. Dan zit je dus liever thuis. Kortom, opgelost: opuh huis.

Mijn laptop met Ubuntu Linux draait best lekker. Ik typ er bijvoorbeeld mijn blogjes gewoon op. Maar voor muziek is het behoorlijk geduld hebben. Op het moment zit ik redelijk vast. Toegegeven, dat is met Windows of Apple ook het geval geweest. Ook op die systemen heb ik mega veel problemen gehad in de loop der jaren. Ubuntu is nog een slag exotischer. Gelukkig is de support via o.a. Linux Musicians super.

Opvallend is dat als ik op Twitter klaag over Apple andere Apple gebruikers zich snel aangesproken voelen en toch regelmatig mij laten weten ‘goh, jij hebt ook altijd problemen’. Dat je daarmee niet geholpen bent mag duidelijk zijn. De Ubuntu community is hulpvaardiger. De kracht van open source is gebaseerd op het model van de gepassioneerde vrijwilligers. Daarom geloof ik ook zo in dit project OPEN voor HUMAN. En ik hou vol, omdat ik erin geloof.

Lees dit fantastische artikel van Kevin Kelly.

Met dank aan @TheRoel voor de tip!

(plaatje: Oliver Widder / CC BY-ND)