mantra numero uno: ik zal nooit mijn blog laten verslonzen

Gisteren vroeg Henk Jan Winkeldermaat mij om wat blogtips. Omdat ik zo van het medium hou.

We staan nog maar aan het begin. Ik bedoel internet, het is nog zo nieuw allemaal en de ontwikkelingen gaan ook zo snel. Het gros van de mensen weet echt niet wat een blog is. Sterker nog, de meeste mensen weten niet eens wat een Browser is. Of wat Google eigenlijk precies is of doet.

Maar goeds, die tips. Laat ik een klein lijstje doen:

  • denk goed na over een domeinnaam (uit eigen ervaring: 2 eerdere blogs heb ik de nek om moeten draaien vanwege een verkeerde keuze)
  • laat je blog niet verslonzen, reserveer er altijd een bepaalde tijd per week voor (uit eigen ervaring: omdat ik het te druk had met het organiseren van het Blog-Art festival vergat ik op mijn eigen blog te vermelden dat ik een interview gaf voor VPRO De Avonden en meer van die opmerkelijkheden)
  • laat je niet afleiden door mensen die klagen of hun gal spuwen, denk nooit na over de mogelijke reacties
  • je kunt niet iets voor een ander maken, de ander pleasen, dat is gedoemd te mislukken
  • het gros van de mensen die regelmatig je blog bezoekt, lurkt zich helemaal waas en je zult nooit wat van hun horen, gewoon een feit, deal with it
  • blog vanuit passie, vertel je verhaal zo persoonlijk mogelijk, wees opstandig, koppig en eigenwijs, niemand zit op een grijs klote verhaal zonder ballen te wachten
  • goeie dingen hebben tijd nodig, dat geldt voor goeie content, maar ook voor het succes dat je met je blog behaalt, een lange adem is noodzakelijk
  • negeer de succesverhalen van anderen, dat soort TellSell-idioterie is bestemd voor een niet-creatieve doelgroep, Familie Doorsnee
  • wees creatief, roer met de middelen die je hebt en maak daar het beste van

De meeste bloggers geven na verloop van tijd op. Zonde. Doe het niet!


4 reacties →



in het document van je leven

Oké het is niet de eerste keer dat ik het zeg. En waarschijnlijk ook niet de laatste keer. Bloggen is een vorm van documenteren.

foto: Mangrove Mike / licentie: Creative Commons BY

foto: Mangrove Mike / licentie: Creative Commons BY

Gisteren liet ik aan mijn vriendin zien dat je via de WayBackMachine van Archive.org je oude blog kunt bezoeken, ook al is ‘ie inmiddels allang opgeheven. Direct dook ze in haar eigen verleden en begon de jarenoude blogstukjes terug te lezen.

Terug in de tijd.
lees verder →


reageer →



301 redirect

*tromgeroffel*

Mijn Nederlandstalige blog www.marcoraaphorst.nl heb ik samengevoegd met (van oorsprong Engelstalige) www.melodiefabriek.nl. Taal is niet langer een probleem dankzij de vertaalmodule van Google.

Zo’n 70% van de blogposts van www.marcoraaphorst.nl heb ik weggegooid, omdat ik ze niet langer relevant vind. Hoewel opslag niet echt een probleem is, de algehele focus vind ik belangrijker. En rommel kun je maar beter gewoon opruimen.

@Raaphorst Het onmogelijke aan jouw website is dat er voor een paar jaar interessant leesvoer op staat. Daar gaat mijn vakantie to do list.

Tweette Freddie na mijn schoonmaakactie.

Mocht je een link van www.marcoraaphorst.nl ergens tegenkomen, je wordt dan automatisch geredirect naar www.melodiefabriek.nl. Makkelijker kan ik niet maken, of wel?


4 reacties →



de 1e blogger?

Scott Rosenberg (niet de 1e blogger, maar de schrijver van het boek Say Everything)


1 reactie →



Jij leest mij

de waterkant

Sommigen bloggen niet meer. Ze zeggen dat het door Twitter komt. En niet dat ze er spijt van hebben. Ze vinden het logisch. Twitter zou de vervanger zijn van het weblog.

Alles gaat sneller in de wereld zeggen ze, dus nu moeten we ook sneller publiceren.

En korter, 140 karakters zijn genoeg.

Twitter, wie zou er nu nog moeten bloggen dan?

Complete onzin.

Twitter is geen blog. Twitter is een tijdelijk communicatiemiddel. Terugkomen op een tweet van eergisteren doe je niet.

Alle tweets zijn heel snel vergaan.

Een blog is blijvend. Een blog heeft een handig archief. Een blog is doorzoekbaar. Een blog geeft de conversatie een duidelijk podium.

Twitter is een kroeg. Iedereen roept wat ‘ie aan het doen is. En sommige mensen helpen mekaar, krijgen ruzie, of spreken buiten Twitter af voor een ontmoeting.

Toch gaat er niets boven mijn blog. Mijn digitale huis dat helemaal van mij is. Het huis dat ik zelf gebouwd heb. Het huis waar ik slingers kan ophangen als het feest is. Het huis waar ik gezellig met vrienden of toevallige voorbijgangers op het terras een biertje kan drinken terwijl ik een mooi verhaal voorlees. Of een film vertoon. Of een stuk muziek speel.

Hier ben je nu.

(foto: http://www.flickr.com/photos/raaphorst/ / CC BY 2.0)

6 reacties →